UNESCO Dünya Mirası Listesi, kültürel ya da doğal açıdan evrensel değer taşıdığı kabul edilen alanları kapsar. Türkiye bu listede çok sayıda alanla temsil edilir. Aşağıda, gezi planına en sık giren birkaçını ve ziyaret ederken bilinmesi gerekenleri derledik.

Nemrut Dağı (1987)

Adıyaman’da, yaklaşık 2.150 metre yükseklikte bir zirve. Kommagene Kralı I. Antiokhos tarafından yaptırılan tümülüs ve dev heykel grupları, Doğu ile Batı inanç dünyalarını birleştiren kendine özgü bir yaklaşımı yansıtır. Gün doğumu ve gün batımı en çok tercih edilen saatlerdir; yüksek rakım nedeniyle yaz aylarında bile sabahlar serindir. Nemrut Dağı sayfası

Safranbolu (1994)

Osmanlı dönemi sivil mimarisinin bütünlüklü biçimde korunduğu bir ilçe. Taş temel üzerine ahşap karkas, arada kerpiç dolgu ve dışta beyaz sıva — bu yapı tekniği kentin siluetini oluşturur. Sokaklar dik ve arnavut kaldırımlıdır. Safranbolu sayfası

Efes (2015)

Antik Çağ’ın en iyi korunmuş kentlerinden biri. Celsus Kütüphanesi’nin iki katlı cephesi kentin simgesi hâline gelmiştir. Alan geniştir ve gezinti taş döşeli yollarda, büyük ölçüde açık alanda yapılır. Efes sayfası

Pamukkale–Hierapolis

Termal suyun kireç bırakmasıyla oluşmuş beyaz teraslar ve hemen üzerindeki antik kent birlikte listeye alınmıştır. Teraslarda gezinti yalnızca belirlenmiş güzergâhta ve ayakkabısız yapılır. Pamukkale sayfası

Ani (2016)

Kars’ta, Arpaçay Vadisi kıyısındaki ortaçağ kenti. İpek Yolu güzergâhındaki konumu sayesinde uzun süre önemini korumuştur. Alan çok geniştir ve gölgelik neredeyse yoktur. Ani sayfası

Planlama notu

Bu alanların çoğu birbirinden uzaktır; tek bir seyahatte birleştirmeye çalışmak yerine bölgesel gruplamak daha verimlidir. Nemrut ve Ani doğu rotasına, Efes ve Pamukkale batı rotasına daha uygundur.