Safranbolu, Karabük'e bağlı; Osmanlı dönemi sivil mimarisinin bütünlüklü biçimde korunduğu bir ilçedir. Kentin adı, çevrede yetiştirilen safran bitkisinden gelir. Tarihî çarşı ve konut dokusu, 1994 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alınmıştır.
Safranbolu evleri, bölgenin en belirgin özelliğidir: taş temel üzerine ahşap karkas, aralarında kerpiç dolgu ve dışta beyaz badanalı sıva. Üst katların sokağa doğru çıkma yapması, dar sokaklarda hem iç mekânı genişletir hem de karakteristik silueti oluşturur. Evlerin iç düzeninde selamlık-haremlik ayrımı, ocaklı odalar ve ahşap işçilikli tavanlar görülür.
Çarşı bölgesi, geleneksel zanaatların sürdüğü bir alandır; demircilik, bakırcılık, yemenicilik ve lokumculuk kent kimliğinin parçasıdır. Cinci Hanı, Köprülü Mehmet Paşa Camii ve tarihî hamam, çarşı çevresindeki başlıca yapılardır.
Kent, ölçeği nedeniyle yürüyerek gezilir; sokaklar dik ve arnavut kaldırımlıdır. Sonbaharda safran hasadı dönemi ve kış aylarında kar altındaki tarihî doku, ziyaret için öne çıkan zamanlardır. Hıdırlık Tepesi, kente yukarıdan bakmak için tercih edilen noktadır.